მგზავრები ამ მზიდავთან შეჩვევას განიცდიან. ყველაზე მავნე ჩივილი მრავალ მიმოხილვაში მეჩვევება: კლიენტები კომფორტული შორმანძილიანი ავტობუსების ბილეთებს ყიდულობენ, მაგრამ მათ ძველ, დაზიანებული სავარძლებიანი, ცუდი ვენტილაციის, ჟანგის და არასიამოვნო სუნების მქონე მიკროავტობუსებში ათავსებენ. ტრანსპორტის საშუალებების მდგომარეობა მკვეთრად განსხვავდება – ზოგი მგზავრები წმინდა, მუშა ავტობუსების, მუშა კონდიციონერებისა და ჩარევის პორტების შესახებ ამბობენ; სხვა მგზავრები – შეზღუდული მიკროავტობუსების, დაზიანებული აღჭურვილობისა და არაკმარისი კლიმატის კონტროლის შესახებ. პერსონალის პროფესიონალიზმი ასევე გაყოფილია: ზოგი მძღოლები მორჩილებით, საზღვრის პროცედურების ცოდნითა და ყურადღებით ათავისუფლებენ; სხვა მძღოლები – არ პასუხობენ შუქურ ზარებს, უგულებელყოფენ ჩივილებს ან ათი ჯერ კაბინაში წევენ. დროულობა მერყეობს სანიმუშოდან მძიმე დაგვიანებამდე (ზოგიერთ შემთხვევაში სამი საათი) მინიმალური კომუნიკაციით. რეკლამირებული კომფორტი – Wi-Fi, კონდიციონერი, პირდაპირ მარშრუტები – ხშირად არაა ხელმისაწვდომი. მთავარი პრობლემაა გამჭვირვალობა: პირდაპირად რეკლამირებული მარშრუტები მოიცავს დაფარულ ტრანსფერებს; პრემიუმ ფასების ბრონირება მატარებელების კლასის დაქვეითებას იწვევს; ჩამოსხდომის ადგილები გაფრთხილების გარეშე იცვლება. კლიენტების მომსახურება არანდაზურად ჩანს, როდესაც მგზავრები უნდა დაუკავშირდნენ დისპეტჩერებს.
იყავი პირველი, ვინც დატოვებს მიმოხილვას!
