De Rooy

De Rooy wykazuje schemat poważnego wyzysku płacowego i przymusu ze strony kierownictwa na podstawie relacji tych kierowców. Pracownicy zgłaszają dzienne zarobki w wysokości 70–85 euro po opodatkowaniu, a doświadczeni kierowcy argumentują, że stanowisko wymaga miesięcznego wynagrodzenia przekraczającego 3500 euro. Krytyczny problem systemowy dotyczy praktyk zarządczych, w których kierowcy są wzywani na spotkania w sprawie nadmiernego zużycia paliwa i zmuszani do podpisywania umów o miesięcznych potrąceniach z wynagrodzenia w wysokości 200–300 euro; odmowa skutkuje natychmiastowym zwolnieniem bez wypłaty końcowego wynagrodzenia. Stan floty jest powszechnie krytykowany jako zły — pojazdy są stare, brudne i słabo utrzymane, z domowej roboty naczepami. Wyraźnie widoczny jest dwupoziomowy system dyskryminacji: pracownicy holenderscy otrzymują nowe pojazdy i około dwukrotnie wyższe wynagrodzenie przy mniejszym obciążeniu pracą, podczas gdy kierowcy spoza Holandii dysponują najgorszym sprzętem i najniższymi zarobkami. Warunki pracy opisywane są jako fizycznie wyczerpujące, obejmując przewóz ładunków ponadgabarytowych oraz ciasne, niehigieniczne kabiny. Jeden z kierowców z 2,6-letnim stażem pracy poinformował o obecnym zawieszeniu zawodowym — brak dostępnej pracy pomimo prób obniżenia wynagrodzenia.