ТОВ МАНДРІВНИК ПРИКАРПАТТЯ

Pasażerowie na trasach tego przewoźnika, głównie między Iwano-Frankiwskiem lub Nadwórną a polskimi miastami, takimi jak Katowice, Wrocław, Kraków i Szczecin, są w większości bardzo zadowoleni. Najbardziej konsekwentnie chwaleni są kierowcy, opisywani jako uprzejmi, uważni i profesjonalni. Pomagają z bagażem, udzielają jasnych informacji, robią dodatkowe przystanki i czasem wychodzą poza swoje obowiązki wobec pasażerów, na przykład opiekując się dzieckiem, które źle się poczuło, lub czekając na podróżnego zatrzymanego na kontroli granicznej. Wielu recenzentów docenia też darmową kawę i herbatę, a kilku wspomina o ekspresie do kawy na pokładzie.

Opinie o pojazdach są mieszane. Wielu pasażerów uważa autokary za czyste, ciepłe lub dobrze klimatyzowane oraz wygodne, z skórzanymi fotelami, działającymi gniazdkami do ładowania i sprawną toaletą. Inni uważają flotę za wiekową: zepsute regulacje foteli i stoliki, ciasną przestrzeń na nogi, niedziałające gniazdka oraz jeden autobus bez toalety. Wi-Fi jest według jednego pasażera dostępne, a według innego nieobecne, więc wydaje się niespójne. Podczas rezerwacji nie można wybrać miejsca, co irytowało kilka osób.

Punktualność jest główną słabością, choć w dużej mierze wiąże się z długimi kolejkami na granicy, sięgającymi nawet 5 godzin lub więcej. Niektórzy pasażerowie spóźnili się na połączenia, a jeden uważa, że rozkład jazdy przewiduje zbyt mały margines czasu na granicy. Ceny są ogólnie postrzegane jako atrakcyjne, choć jednemu podróżnemu nie spodobała się różnica w cenie za niezarezerwowane bilety. Kilka odosobnionych, ale poważnych skarg dotyczy zachowania kierowców, takiego jak palenie, głośna muzyka i agresywna reakcja na reklamację, a także słabe komunikaty głosowe.